Edukacja dzieci

Ten, kto posiada dziecko wie, jak wielkim jest ono skarbem w rodzinie. Kiedy się rodzi wszyscy wariują. Zbiegają się liczne ciotki z wujkami najpierw by pogratulować, a później by nachylić się nad wózkiem i robić te swoje atiatiati. Kiedy dziecko jest małe nie można nawet w spokoju przejechać wózkiem przez park, żeby zaraz jakaś staruszka albo ktoś młody nie nachylił nad wózkiem i nie zaczął zagadywać czy to chłopiec czy dziewczynka, mówić, że dziecko jest piękne i tak dalej. Oczywiście ten brak spokoju jest bardzo miły i chętne na niego jesteśmy – czy jest coś milszego od tego, gdy ktoś chwali twoje dziecko?

Jednakże nasz brzdąc przestaje być już pulchniutkim (z tą metamorfozą różnie bywa) maluszkiem i powoli rośnie na małego łobuza, który w wieku kilku lat większości z nas daje się we znaki. A to zniszczy płot sąsiada, przez przypadek, piłką, a to zamiast odrabiać lekcje będzie grał do północy w gry online, a to ze szkoły będą napływać na niego skargi, że ciągnie Karolinkę za włosy i tak dalej. No cóż, życie, drodzy moi!

Ale wyślijcie go na jakieś kursy, niech to będzie chociażby angielski dla dzieci. Postarajcie się, mówiąc nieładnie, wjechać mu na ambicję! Niech się w sobie zbierze i udowodni Wam, że potrafi, że jest lepszy od innych dzieciaków. Niech te szczeniackie wygłupy zastąpi duma i radość z samego siebie i swoich osiągnięć.

Ech, nie oszukujcie się, drodzy rodzice. Nawet gdyby Wasze dziecko było najgorsze z angielskiego, matematyki a nawet plastyki i tak będziecie je zawsze kochać z całych Waszych rodzicielskich serc i świata sobie bez niego nie wyobrażać!